| High's profile• Genesis of Lyte •BlogLists |  Tools  Help |
|
May 10 คอมพิวเตอร์ก็ไม่แน่นอนนะเนี่ย =_=ไม่ได้เข้ามานาน พอเข้ามาก็ยังไม่รู้จะพิมพ์เล่าอะไร
เลยลองกลับไปอ่าน เรื่องเก่าๆที่เคยลงไว้
อ่านๆไป.... เฮ๊ย
กูพิมพ์ผิดเยอะขนาดนี้เลยเร๊อะ
ไม่ ไม่ ไม่ใช้กูแน่ๆ
กูมั่นใจว่าพิมพ์ถูกแล้ว
แล้วทำไมกลับมาดู มีพิมพ์ผิดเยอะจังวะ
หรือว่าข้อมูลมันรวน
ไม่รู้วุ๊ย ไม่ใช่ตูผิดแหงๆหละ
สุดท้ายก็ได้แต่สงสัยว่า คอมที่ server มันคงเอ๋อ เพราะไฟล์เก่าหนัก
(ก็พิมพ์ไว้ตั้งนานแล้วอะ)
เกี่ยวไหมวะ?
ไม่ใช่กูแน่ๆกูยืนยัน =_=
อ่านของเราแล้วลองไปดู เรื่องเก่าๆของแกๆ ที่เคยพิมพ์ไว้ดูสิ
ดูเด๊ะ จะมีพิมพ์ผิดไหม เหอๆๆๆ February 13 Dreaming # 02ฝันว่า คนบนโลกแทบทั้งหมด อยู่บนยานบินลำใหญ่ หลายพันลำ บนท้องฟ้า
มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ (รู้ได้ไงวะ)
ตัวเราที่มองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วย ฝูงเหล็กหนักมหึมานับพัน อยู่หลังกระจกบานเล็กๆในห้องของตัวเอง ก็เพิ่งจะรู้ตัวว่า
เราถูกทิ้งไว้บนโลกนี้ซะแล้ว..
ถนนก็แทบไม่เหลือคน และคนที่ตัวเองมองเห็นนั้นก็ดูแทบจะสิ้นหวัง
ไม่มีแรงเดิน ได้แต่นั่งมอง ก้อนเหล็กรูปร่างไม่คุ้นตา ที่กำลังเคลื่อนตัว บนฟากฟ้า
แล้ว ตูก็ตื่นมาเหงื่อแตก  Dreaming # 01มนุษย์สามารถบังคับเวลา แต่มีไม่มากที่รู้ว่าสามารถทำได้
พลังในการย้อนเวลา และข้ามเวลา เมื่อคิดและเมื่อรู้ก็จะมีการลองใช้ เมื่อย้อนเวลาความทรงจำที่เคยผ่านมา ก็จะย้อนกลับไปด้วย ทำให้จำไม่ได้ว่าตัวเองย้อนเวลามาอยู่ในอดีตและทำให้ลืมวิธีควบคุมเวลา เมื่อข้ามเวลาไปข้างหน้าแน่นอน คุณยังจำวิธีควบคุมเวลาได้ แต่ที่คุณยังอยู่ตรงนี้ โดยไม่รู้การควบคุมเวลา แต่ก็อาจเป็นไปได้ว่า คุณได้ย้อนอดีตกลับมา หรือเคยไปในอนาคตมาแล้วก็ได้ เพราะย้อนเวลาไปก็ลืมทุกสิ่ง และถึงจะข้ามเวลาไป แต่ที่คุณยังอยู่ตรงนี้ก็อาจจะเพราะคุณย้อนเวลากลับมาจากอนาคตซึ่งก็ทำให้ลืมทุกสิ่งอยู่ดี พลังนี้ยิ่งใหญ่ ไม่ใช่ข้ามเวลา หรือ ย้อนเวลาไปคนเดียว แต่ข้ามไปทั้งหมดทุกสิ่ง และย้อนอดีตไปทั้งหมดทุกสิ่ง แต่ ไม่มีใครจำได้ เพราะอย่างที่บอกไป เมื่อย้อนเวลา ก็ย้อนความทรงจำ ย้อนทุกสิ่ง ในวินาทีนี้ เวลานี้ เราอาจจะเคยทำอะไรที่แตกต่างจากเดิมมาแล้วหลายครั้งก็เป็นได้ ด้วยพลังของตัวเราเองที่ย้อนเวลา หรือของใครซักคนที่รู้พลังอันยิ่งใหญ่นี้และได้ลองใช้มันหยอกเล่นกับห้วงเวลา ฝันแบบนี้อะ บ้ามะ  January 06 เรายึดอะไรไว้ได้บ้าง...เรายึดอะไรไว้ได้บ้าง...
ไหนลองหายใจเข้าสิ หายใจเข้าไว้นะ...
หายใจเข้านาน ๆ เอาไว้ให้นานที่สุด
อย่าปล่อยออกมานะ..กลั้นไว้..ไหวไหม?
...ไม่ได้ใช่ไหมล่ะ...
ก็ลมหายใจของเราเองเรายังกลั้นไว้
ยึดไว้กับตัวไม่ได้
แล้วจะไปยึดคนอื่นให้อยู่กับเราได้อย่างไร??.
พระอาจารย์มานพ อุปสโม
ยืมจากพี่อู๊ดมาใช้ ฮ่าๆๆๆๆ December 21 Stay awayอดทนเพิ่มขึ้นอีกหน่อยสิโว๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยย
อย่าเพิ่งประสาท
แต่ตูก็เครียดนะโว๊ย!!!!
ขอช๊าตความสดชื่นเยอะๆอีกหน่อยเถอะ!!
อดทนไว้ไอ้บิ๊ก..!! ถ้าแค่นี้แกทนไม่ได้
อย่าหวังจะทนสังคมภายนอกได้เลย!!
เออ!! ใช่!! กุจะต้องทน อย่างที่เคยบอกตัวเองมาตลอดนั่นแหละ
แต่ตู เริ่มสังเกตุตัวเองแล้วนะว่า ตูเปลี่ยน..
เริ่มกลัวตัวเองซะแล้วสิ ตูอาจจะทำร้ายตัวเองหรือใครก็ได้..
มันเป็นผลพวงจากความกดดันรึเปล่าวะ
ประสาท คำนี้ตูเคยโดนบ่อยอยู่ช่วงนึง
โดนแบบไม่สนใจความหมาย
แต่มันกระทบใจหวะ เหมือนสมองจะปิดไฟ
ถ้าแค่หมดสติ อันนี้ไม่เป็นไรหรอก แต่เสียสตินี่สิ กลัวหวะ
กุไม่อยากเจ็บ กุไม่อยากทำใครเจ็บ
แต่ทั้งตัวกุเอง และคนรอบข้าง ต่างร่วมกันทำให้กุกลัวที่จะเป็น"แบบนั้น"
หวังว่าพรุ่งนี้จะลืมเรื่องพวกนี้ไป
เจอเรื่องแบบนี้อีกคราวหน้าก็ขอให้ยิ้มเข้าไว้
"เรื่องแบบนี้จะเมินก็ได้ จะเอามาใส่ใจก็ได้"
เออ ก็จริงหวะ จะเมินก็ได้ จะเอามาใส่ใจก็ได้
เมินไปแล้วกัน ดีมะ?
อย่างน้อยก็เอาออกไปจากความคิดคำนึงเสีย
มันไร้ประโยชน์ ที่จะคิดเครียด เคร่ง กับเรื่องแบบนี้
เอาเป็นว่า จบแค่ตรงนี้แล้วกัน
ลาก่อน ความคิดเฮ็งซวย
เมิงจงจมปลักอยู่ใน Entry นี้แหละ แสด!!! December 06 Caution!!ห้ามใช้บันทึกนี้มาสร้างความเดือดร้อนให้คนเขียน
และอย่าเอามาล้อเลียนคนเขียน เพราะคนเขียนใช้ที่นี่เป็นที่ระบายความเครียด จากชีวิตจริง โปรดอย่าเอาไปทำให้แปดเปื้อน ด้วยความคิดนึกสนุกของตัวคุณ Personal area นะครับ
ขอบคุณ November 10 เอา.. เอาเข้าไปทุกอย่างไม่ราบรื่นเลยแฮะ
มันเงียบเกินไป ว่างเกินไป มืดเกินไป
สมัครเรียนที่ TOT แล้วหละ
เค้าบอกว่าจะโทรแจ้งการจ่ายเงิน เดือนนี้
อยากให้โทรมาเร็วๆจัง
อยากไปเรียน ตอนนี้ไม่ค่อยมีอะไรทำเลย
โปรแกรม 3D ก็หลงๆลืมๆไปบ้าง
แต่คิดว่า เอาแค่ทักษะที่เคยเรียนมา
ไปรวมกับ ทฤษฎีที่เค้าจะสอนเราใหม่ดีกว่า
ของเก่าทิ้งไป เพราะมันก็ไม่ได้ดีเลิศอะไรนัก
ตอนนี้วันๆเลยเอาแต่ เล่นเกม
แล้วลองจินตนาการว่าถ้าเราทำเกมเอง
จะทำแบบไหน
ว่าแต่ยังไม่ได้ไปดูเลยว่าที่พักอยู่ที่ไหน
คุณป้าบอกว่าอยู่ในเมืองทอง
(ส่วนที่เรียนอยู่ เดอะมอลงาม)
เอาเถอะใกล้ไกลยังไงก็แล้วแต่
ขอให้ได้กินข้าวสามมื้อ
นอนเต็มอิ่มก็พอแล้ว
สองอย่างนี้ก็ทำให้เรียนได้เต็มที่แล้วหละ
เรียน 1 ปี..
เราจะเปลี่ยนไปบ้างไหมน๊า
1 ปี แห่งการมีวิชาชีพ
เลี้ยงดูปากท้องตัวเอง
และพ่อแม่ ทั้งครอบครัว
อย่าให้พูดถึงเรื่องการมีความสุขในชีวิตเลย
จะมีชีวิตรึเปล่าก็ยังไม่รู้
ถึงจะบอกว่าอาชีพที่เรากำลังจะเดินหน้าไป
มันก็เป็นสิ่งที่เราชอบก็ตาม
แต่มันเป็นงานที่ยากที่จะทำคนเดียวทั้งหมดแล้วออกมาดูดี
หรือมีคนสนใจ เพราะถ้าไม่ดีจริงก็ดับ
เพื่อนร่วมงานที่เราจะได้พบเจอจะเป็นยังไงนะ
แล้วเราจะสร้างกลุ่มทำเกมเอง
หรือไปสมัครงานดีหละ
(มันจะมีให้สมัครรึเปล่าก็ไม่รู้)
ความรู้ของคนอื่นจะสูงกว่าเรามากไหมนะ
แต่ถ้าเจอคนเก่งกว่า ก้อยากจะลองคุยด้วยดูนะ
อาจจะดีต่อตัวเราก้ได้
(ไม่ได้งานก็ไม่ความรู้หละวะ)
คิดตื้นๆไปรึเปล่าหว่า
อนาคตยังอีกไกลก็จริง
แต่ถ้าไม่กระดิกตัวทำอะไรเลย
อนาคตอีกไกลที่รอเราอยู่นั่นก็คือฝันร้าย
ปกป้องใครไม่ได้
ตัวเองก็ดูแลไม่ได้
อายุก็ 35 แล้ว (อีก 10 กว่าปีข้างหน้า)
เหมือนเป็นฝันร้ายเลยใช่ไหม
เพราะงั้นแหละ 1 ปีต่อไปนี้
คือการดิ้นรนอีกครั้งหนึ่งของตัวเราเอง
เพื่อหนีความกลัวที่ฝังอยู่ในหัว
ขอให้สิ่งศักดิสิทธิ์ช่วยคุ้มครองผมด้วยนะครับ
อยากให้พวกท่านอยู่อย่างสบาย
อย่างน้อยก็อยู่อย่างสบายใจก็ยังดี
โล่งละ ไว้คราวหน้าค่อยมา ระบายอีกนะ เจ้า Blog เพื่อนยาก September 06 เป็นตัวของตัวเองเป็นตัวของตัวเอง
คืออะไร..
คือคิดยังไงก็ต้องทำไปตามนั้นงั้นหรือ..
แต่สิ่งที่เราคิดนั้นเกิดจากอะไรกัน..
สิ่งที่เราคิดก็มาจากถ้อยคำของคนรอบข้าง
สิ่งรอบๆตัวเราต่างหากเป็นสิ่งสร้างนิสัยของเราขึ้นมา
ทั้งความชอบ ความเกลียด
และรายละเอียดของนิสัย
ก็เกิดจากสิ่งรอบๆข้างพาไป
ยิ่งฝังลึกมากเท่าไหร่..
ก็จะติดตัวไปนานเท่านั้น
แล้วจะเรียกว่าเราเป็นตัวของตัวเองได้ยังไง?
July 28 Better dayAnd you ask me what I want this year
And I try to make this kind and clear Just a chance that maybe we'll find better days 'Cause I don't need boxes wrapped in strings And desire and love and empty things Just a chance that maybe we'll find better days So take these words And sing out loud 'Cause everyone is forgiven now 'Cause tonight's the night the world begins again And it's someplace simple where we could live And something only you can give And that's faith and trust and peace while we're alive And the one poor child that saved this world And there's ten million more who probably could If we all just stopped and said a prayer for them So take these words And sing out loud 'Cause everyone is forgiven now 'Cause tonight's the night the world begins again I wish everyone was loved tonight And somehow stop this fight Just a chance that maybe we'll find better days So take these words And sing out loud 'Cause everyone is forgiven now 'Cause tonight's the night the world begins again 'Cause tonight's the night the world begins again ไปหละ
กะเด้ว!! July 01 ไม่มีหัวข้อไปเจอกาตูนเรื่องนี้เข้า "Hanbun no Tsuki ga Noboru Sora"
ถ้าเป็นเมื่อก่อนดูแล้วคงซึ่มไปหลายวัน
แต่ดูตอนนี้รู้สึกมีความสุขแฮะ แปลกจัง
หรือว่าเพราะชีวิตกุเศร้ากว่าวะ เหอๆๆ
เอาเป็นว่าเพลงเพราะดีอะนะ
ใครอยากดูก็ไปเข้าเว็บ www.youtube.com
แล้วค้นหาด้วยชื่อเรื่องนี้ละกัน
มี 6 ตอนจบ เนื้อเรื่องชวนซึม เพลงชวนหลับ
สรุปดูเรื่องนี้หลับแบบซึมๆ =_=
ช่วงนี้เรียนกราฟฟิกที่สยาม พารากอน (เหมือนจะหรู เห๊อะ)
เรียนๆๆ ไป รู้สึกจะเข้ากะอาจารย์ที่สอนไม่ได้แฮะ
เอาเถอะเรียนไปก็พอ แต่รู้สึกเหมือนเค้าจะกั๊กๆ ไม่สอนทั้งหมด
แต่ก็ปกติหละนะ เป็นเรื่องปกติที่ชวนหดหู่ ใช่ไหมหละ?
สุดท้ายตนเองก็สำคัญที่สุด ทุกที...
เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา (เมื่อวาน) กำหนดส่ง แบบ logo 4 แบบ
เค้าเอาไปดุแล้วนิ่งไปพักนึงสงสัยอึ้ง 555
ไม่รู้ซะแล้วว่าใครทำ หึๆ (ออกแนวเก็บกดนะนี่)
ตอนเรียนก็ไม่ค่อยจะเข้าใจเท่าไหร่เลย
แถมคนข้างๆก็ถามอีก ตูก็ตอบไม่ค่อยได้อะนะ
เพราะอะไรถึงตอบไม่ได้
1.ฟังคำถามไม่เข้าใจ งงกันไปหละเหอๆๆ
2.เจ๊เค้าถามมาตอนจานสอนเข้าได้เข้าเข็ม -*-
3.กุเพิ่งเรียนพร้อมๆเมิงแหละแล้วกุจะรู้ไหม
4.ถามตรงที่เค้ายังไม่ได้สอนแล้วตูจะรู้ไหม
5.ตูก็กำลังจะถามเมิง
เฮ๊อ~* ตูคล่องก็จริง แต่ก็เพิ่งเรียนนะ
เห็นทีได้เรียนใหม่อีกรอบแหงๆ
พูดถึงเรียนใหม่ 3D max ก็ชักลืมๆแล้วแฮะ แย่หละสิ
เรียนเสร็จตอน สามทุ่มครึ่ง ใครไปสยามบ่อยคงรู้ดีว่าอีกฟากของพารากอน
มีร้านโดนัทอยู่ ตูข้ามฝั่งมารอรถทุกวัน
มันก็ส่งกลิ่นหอมหวลชวนเสียกะตังทุกทีไป
แต่ก็ต้องอดใจไว้เพราะมันไม่ใช่ถูกๆ
ตอนกลับบ้านแวะซื้อโรตี แด๊กดีกว่าวะ 12 บาทเอง
น้ำส้มคั้นอีก 15 บาท เอออิ่มอร่อยเหมือนกันหละ
(หรือกุหลอกตัวเอง?)
หากไม่มีเป้าหมายก็ไม่สามารถทำอะไรได้งั้นเหรอ?
ถ้าไม่มีเป้าหมายจะหยุดรอให้มันมางั้นเหรอ
ทำไมไม่สร้าง หรือ ออกเดินหามันหละ
หรือกลัวว่าหากเดินไปแล้วจะเจอขวากหนาม?
หรือกลัวจะเจ็บ และพลาดสิ่งที่ควรจะเจอ
ใครจะรู้หละ นั้นมันตัวของคุณเองนี่?
ทำในสิ่งที่คุณคิดเถอะ
คุณจะยืนรอ หรือเดินหา ใครจะว่าคุณได้
ในเมื่อนั้นคือชีวิตของคุณ
ถ้าหากคุณพยายามอย่างที่สุด
เป้าหมายจะปรากฎตรงหน้า และตรึงประทับอยู่ในใจคุณ
คอยฉุดดึงคุณให้ออกเดินไป
โดยไม่สนใจ ความเจ็บปวด ความกลัว
มันก็เท่านั้นแหละนะ April 24 3 เดือน ผ่านมา การพัฒนา และเสื่อมถอยเรียนจบแล้ว รับปริญญา ครอบครัวเบิกบาน
แค่วันเดียว ที่เรารู้ว่าใช่
หลังจากนั้นมามันจะไปต่อยังไง ก็ไม่สามารถรู้ได้
ไปเรียนพิเศษต่อที่ British Council
สนุกดีนะ เจอคนมากหน้า ที่มีแค่สองตา (บางคนสี่ตา)
ถ้าจะมองว่าได้ความรู้ไหม..
ก็ได้อะนะ ได้จากเพื่อนๆในชั้นนั่นแหละ
ถ้าไม่มีเพื่อนคอยช่วยกันมันก็ไม่มีทางที่จะพัฒนาได้
ภาษาคือความกล้า ที่จะถ่ายทอดความคิดให้คนภายนอกรู้
ดังนั้นเพื่อนคือกำลังสำคัญที่จะช่วยเราได้
จบคอสไป เราก็ลองย้ายมาเรียนอีกคอสที่สยาม..
ผิดกันเลย.. ความรู้ ก็คงมีเยอะตามนั้นแหละมั้ง
แต่เรื่องพูดคุยกันคงจะลำบากซะแล้ว
เพราะเค้ามากันเป็นกลุ่ม ที่หนาแน่น
คุยกันเฉพาะเรื่องในกลุ่ม
ไม่ได้ไม่พอใจหรอกนะ
แต่มันคือทางตันเล็กๆของคนๆนี้เท่านั้นเอง
ไม่ได้ทางนี้ ก็หาอย่างอื่นนั่นแหละ
ที่สยามมีคอมพิวเตอร์ช่วยในการสอนด้วย
ก็ค่อนข้างช่วยได้พอสมควร
(ที่เก่าระดับความพอใจ 70% ที่ใหม่นี่ซัก 55% มั้ง)
ปล. อาจารย์ Heidi สอนดีครับสนุกมาก ความรู้ควบคู่ความสนุก
ตอนนี้เรียนภาษา ควบกับ เรียน กราฟฟิก 3D (three dimension)
ที่วงเล็บเพราะคนที่บ้านฟังแล้วไม่รู้เรื่องกันเลย
เรียนยาก สนุก น่าสนใจ ถ้าคอมที่นั่นคุณภาพดี
แล้วก็เพิ่ม RAM ซะบ้างก็คงจะดีกว่านี้
เครื่องบ้านก็เช่นกัน สงสัยต้องซื้อการ์ดจอใหม่
(เข้าเนื้ออีกแล้ว)
ไม่อยากบอกให้ที่บ้านรู้เพราะมันรบกวนเงินทองอีกแล้ว
เข้าเนื้อเช่นเคย แต่ก็ต้องทำแบบนี้แหละ
ไม่เสียเงินตัวเองก็ไม่รู้สึกเสียดาย
ต้องทุบหม้อข้าวก่อนบุกตีเมือง (ฟังเหมือนจะไปรบบางระจัน)
อ้อๆ เรียนที่ Net Design นะ จ่ายเงินตัวเองไหม?
ใช่ แต่สุดท้ายป้าก็รู้ก็เลยช่วยจ่ายให้ส่วนหนึ่ง (ขอบคุณครับ เกรงใจจริงๆ)
ปล. บอกตามตรงความ low spec ของเครื่องคอมที่เรียน จะลดความต้องการเรียนรู้ไปได้เยอะอย่างไม่น่าเชื่อเลย (จริงๆ)
เมื่อวานลองไป พารากอนดู เก็ตมันพาไป เจอเครื่องหมุนไข่ (กาชาปอง)
เกิดบ้าขึ้นมา เสียตังไปเลย 120 (โอ๊ย เสียเงินอีกและ กับเรื่องไม่เป็นเรื่อง)
ถึงคุณภาพ figure จะดีก็เถอะ แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้ชีวิตมีความสุขได้นานนัก
ช่างมัน แก้ไขไม่ได้แล้ว ทำได้แค่จำ (จำไว้ไอ้บิ๊ก)
พอก่อนหละ ไว้คิดอะไรออกจะมาต่อ February 07 เพื่อนเพื่อน . . .คือคนแปลกหน้าคนแรก ที่ทำให้เรารู้จักความรัก
. . . นอกเหนือจากคนในครอบครัวที่เรารู้จักกันมาตั้งแต่เกิด เพื่อน . . . โผล่หัวมาตอนโต
เป็นใครไม่รู้ จู่ๆวันหนึ่งเราก็รักมัน ความรักเพื่อน เป็นความรักที่น่าเคารพยกย่อง
. . . แต่ต้องเป็นเพื่อนแท้นะ เพื่อนจะรักกันแบบพอดี . . . ไม่หวง ไม่หึง ไม่ต้องการอะไรตอบแทน เรารักกันสบายๆ มีปัญหาอะไรปรึกษากัน มีเรื่องเดือดร้อนช่วยกัน แต่ในขณะเดียวกัน. . .
ต่างคน ต่างก็มีโลกของตัวเอง เธอมีแฟนฉันไม่ว่า เธอสนุก . . .ของเธอไป เราต่างยินดีในความสุขของกันและกัน ไม่ต้องมาเจอกัน ก็ยังห่วงกัน คิดถึงกัน ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบอยู่เสมอ ถ้ามั่นใจว่าเจอเพื่อนแท้แล้ว
เชื่อเถอะว่า ไม่ว่าเราจะห่างกันยังไง เราจะคิดถึงกัน และเราจะไม่มีวันเลิกคบกัน . . . ต่างฝ่ายต่างมีเพื่อนใหม่ ก็ยังเป็นเพื่อนกันไ ความรักของเพื่อนมันเป็นความรักที่ไม่มีเงื่อนไข
คนบางคนบอกว่า คุยกับเพื่อนได้ทุกเรื่อง แต่คุยกับแฟน . . . กับพ่อแม่ได้บางเรื่อง นี่แหละที่มันเป็นความรักที่ประหลาด แต่งดงาม มันมีความเข้าใจ . . . ไว้ใจ . . . เชื่อใจ . . . ในจุดสมดุล ฤดูกาลผันผ่าน อาจเปลี่ยนวันวานไปได้ แต่ตราบใดภาษายังไม่เปลี่ยนไป คำว่า " เพื่อน" เขียนอย่างไร ความหมายย่อมเหมือนเดิม เพื่อน ๆ ว่าจริงไหม!! January 07 ไร้สาระ อย่างงั้นเหรอ?เสร็จธุระซักที ขอลงอะไรในใจหน่อยแล้วกันนะ
หลังจากที่ทำงานที่ค้างไว้จนเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็หันมาดูแลย่าที่โรงพยาบาล แต่พอไปนอนที่โรงพยาบาลได้สองวัน ก็เกิดอาการไม่อยากเจอหน้าป้าตัวเอง =_= ก็ไม่มีอะไรมาหรอก โดนด่าหนะ เพราะเราเป็นคนผิดเอง
เพราะ ไม่ได้จดบัญชีรายรับของคลินิก (รายได้เสริมของทางบ้าน) เดิมทีเมื่อก่อนก็ทำทุกครั้งแหละ แต่เหตุผลเพราะพอป้าเอาเครื่องพิมพ์ใบเสร็จมาใช้ ก็มีคนทำบัญชีให้ เป็นแบบนั้นมาตั้งแต่เมื่อ 2 ปีก่อน มันทำให้ลืมและก้ไม่เข้าใจคำว่า "บัญชี" ว่าคืออะไร (แปลกไหม?) เลยไม่ได้ทำ เพราะไม่เข้าใจ และสาเหตุที่ไม่ได้ถามกลับไปว่ามันคืออะไร เพราะรังเกียจสายตาที่ดูหมิ่นว่า "มันโง่งี่เง่าจนไม่เข้าใจที่ชั้นพูดได้ยังไง?" แล้วน้ำเสียงก็เป็นเชิงว่า "ชั้นจะอธิบายให้ฟังช้าๆแล้วนะไอ้โง่" ก็ด้วย ไม่ว่ายังไงการแสดงความโง่ในบ้านนั้นคือเรื่องต้องห้ามสำหรับเรา เพราะมันจะมีการบันทึกลงในสมองเค้า แล้วเป็นการทบดอกเอาไว้ไปด่าในรอบหน้าอีกด้วย
หุงข้าวเราก็ผิดอีก ป้าโทรมาบอกให้หุงข้าวไว้ เราเองที่ผิดบอกให้น้องหุง แล้วมันก็รับคำ พอป้ากลับมาเราก็คิดว่าน้องหุงแล้ว สรุปมันยังไม่หุงเลย แต่สุดท้ายคนที่โดนก็คนนี้แหละ ก็ต้องยอมรับว่าผิดเองที่ไม่ทำเอง แต่สายตาที่ว่า "ทำไมไม่ทำ? คิดว่ามึงเป็นใคร?" มันอะไรกันครับ? เราเกินจะทน เกลียดมากจริงๆ ไอ้การเงยหน้าขึ้นแล้วมองลงมา สายตาเหยียดหยามและท้าทาย ให้เสยปลายคางแบบนั้น.. ก็ก็ทำได้แต่คิดในใจแล้วเอามาระบายใน blog หละนะท่านทั้งหลาย
ก็ต้องพยายามข่มตัวเองคิดว่าป้าคงเครียด ที่คุณย่ายังอยู่โรงพยาบาล ต้องนอนเฝ้าเกือบครึ่งปีข้ามปี ก็ได้แต่คิดเช่นนั้น
เรียนจบแล้ว แต่ชีวิตจริงมันยังไม่จบ เหมือนมันเพิ่งจะเริ่ม ทางบ้านก้เชียร์ให้ทำอะไรต่อมิอะไร น่าเหนื่อยใจจริงๆ บังคับกันเนี่ยะ
เรื่องนี้พอก่อน เรื่องปัญหาส่วนตัวบ้าง
น้องยิบญาติไม่ห่างไม่ไกลวาดรูปสวยจริงๆ เห็นแล้วก้อยากวาดรูปขึ้นมามั่ง แต่ตัวเราเองวาดเท่าไหร่ก็ไม่ชอบใจ คงลืมความสุขจมกับความทุกข์จนวาดไม่ได้เหมือนเก่าแล้วหละมั้ง เจอแต่เรื่องหดหู่ เลยวาดได้แต่ภาพขาวดำ ลงสีไม่เป็น หรือเพราะเมื่อก่อนทางบ้านไม่ค่อยสนับสนุนกันนะ ไม่ได้หมายถึงเรื่องเงินนะ แต่คำปรึกษาหรือกำลังใจไม่มีเลย พอมาฟังคำชมเอาตอนนี้ ขอโทษเถอะฟังแล้วมันยิ่งหดหู่ว่าทำไมเพิ่งจะมาทำ "ต้องการอะไรกันแน่?" คิดแบบนั้นซะด้วยซ้ำ เลือกใช้สีก็ไม่เก่ง ลงสีก็ห่วยแตก ก็ได้แต่เฝ้ายินดีน้องสาวอยู่ไกลๆที่เค้ามีอนาคตที่ดี โชคดีที่ไม่ได้โตมากับไม้เรียวและคำพูดที่เสื่อมโทรม ตั้งแต่เกิดมาได้ยินคำปลอบใจไม่ถึง 100 ครั้ง ส่วนคำตำหนิ นินทา ต่อว่า นั้นเลิกนับไปนานแล้ว
เอาเถอะ ถึงจะวาดรูปไม่ได้ดีแล้ว แต่ก็ยังชอบด้านนี้อยู่หละ คิดว่าจะลองจับเรื่อง 3D ดูบ้าง ถึงจะไม่เคยลองทำแต่ก็สนใจมากๆเลยหละ
วันจันทร์นี้ต้องไปทำเรื่องขอจบซะที กลับมาก็ทำ document ให้เพื่อนต่ออีก เอาวะ!! สู้ๆ
ถ้าเรามีลูกมีหลาน เราจะไม่ใช้ความรุนแรงสั่งสอน ไม่ใช้คำพูดที่ทำร้ายจิตใจ ไม่ใช้สายตาที่เย็นชา
เพื่อไม่ให้เหมือนเราที่ใจมันด้านชา ที่ปิดบังความรู้สึกไม่ให้ครอบครัวได้รับรู้ เพียงแค่เพราะกลัวว่าพวกเค้าจะพูด ว่ามัน "ไร้สาระ" September 04 มองกลับมาอีกด้านนึง...หลายๆอาทิตย์มานี้
ไม่ได้เล่นเกมที่เคยเล่นแล้ว
ทำให้นึกขึ้นมาว่า "เรามีเวลามากขนาดนี้จริงๆเหรอ?"
มีเวลาทำอะไรๆได้อีกหลายอย่าง
ออกไปเที่ยว ดูหนัง โยนโบว์ ได้สบายๆ
แต่พอคิดได้แบบนั้นแล้ว
ก็เพิ่งมารู้ตัวว่า "เรามีเงินน้อยขนาดนี้เชียวเหรอ?"
ไม่มีเงินออกไปข้างนอก
ไม่มีเงินไปเที่ยว ดูหนัง โยนโบว์ เลย
ไม่เหมือนตอนที่เล่นเกม
ใช้เวลาไปเรื่อยๆ
เงินในกระเป๋าก็ไม่ได้หายไปเลยซักนิด
คิดได้แบบนี้แล้ว.. ก็เริ่มจะลังเล
เงิน... หรือ เวลา ดีหละ?
ที่เราควรจะใช้ไป เงินก็สำคัญ
เวลาก็มีค่า ไม่ว่าไปทางไหน..
พอมองกลับมาอีกด้านหนึ่ง..
ก็จะเห็นสิ่งที่เราต้องสูญเสียไปอยู่ดี
คิดไปวาดไป
แล้วก็เอามาแปะ August 22 นกมรณะเรื่องมันเริ่มตั้งแต่เมื่อต้นๆเดือนที่ผ่านมานี่เอง...
ตอนแรกก็ไม่คิดอะไรมากหรอกนะที่ลูกนกมาชนหน้าต่างอะ
มันคงเริ่มหัดบินหละนะ..
เราก็คิดตื้นๆว่าเป็นอย่างงั้น...
แต่หลังๆมานี่เริ่มแปลกขึ้นๆ ทำไมมันชนบ่อยจังวะ
เล่นคอมอยู่ดีๆ นกก็มาชนกระจก!!!
ปึ๊ก!!! ปึ๊กๆ!!!
เฮ๊ยชักหลายปึ๊ก ชนแล้วไม่เข็ดเหรอไงวะ
สองสามวันต่อมาเราก็ลองไปดูใต้กระจกเห็น
นกกระจอกตัวนึงนอนเดี้ยงอยู่ตัวนึง
เลยจัดการเอาไปทิ้งซะ
คิดว่ามันจะจบ
แต่หลังๆเริ่มมีนกเอี้ยง...
ไม่ได้ชนนะ แค่มาเกาะกระจก
เคาะกระจก...
แล้วมองเจ้ามาในกระจก...
เราเล่นคอมห่างมันไปไม่ถึง 1 ม.
เป็นเรื่องแปลกมาก
เราสงสัยมันไม่กลัวคนเลยเหรอไงฟะเนี๊ยะ
บางที่ก็รู้สึกว่ามีอะไรกรอบแกรบที่กระจกด้วย
เราเริ่มกลัวๆนิดหน่อย เหอๆๆ
จนเมื่อวันก่อนนี่เองเราลองให้คนสวนไปดูว่ามีนกตายอีกไหม
คนสวนบอกไม่มีแต่...
"น้องคับไม่มีนกตายเลยคับ
แต่ขอบกระจกมีปลวกขึ้น
เดี๋ยวแจ้งนายช่างให้มาฉีดยากันปลวกให้นะครับ"
..........
..........
..........
มิน่าหละนกถึงได้มาชน มันจาแด๊กปลวกนี่เอง
นกเอี้ยงก็ด้วย เห็นแก่แด๊ก!! ไม่กลัวตูเลย =_=
พอกำจัดปลวกเสร็จก็ไม่มีนกมาชนอีกเลย
ความสงบสุขกลับมาอีกครั้ง เหอๆๆๆ
จบ....
ปล. ตอนเจอนกตายไม่ทันสงเกตที่กระจกว่ามีปลวกขึ้น =_=" August 08 พลังงานลึกลับช่วงหลังๆนี้รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองเลยแฮะ
รู้สึกมีอะไรบางอย่างมาควบคุม
ให้ทำอะไรๆโดยไม่รู้ตัว
เราก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไรอะนะ
แต่ขอเรียกมันว่า "พลังงานลึกลับ"
ก็เจ้าพลังงานนี่แหละทำให้
ตอนเราหิวแล้ววูบๆเมื่อรู้สึกหิว
มารู้ตัวอีกทีก็กินพิซซ่าถาดใหญ่กะแปปซี่หมดแระ
(ใจจิงอยากไปกินก๊วยเตี๋ยวข้างนอกนะนี่)
ทำไปไม่รู้สึกตัวเลย........ ลึกลับจิงๆ
แถมเมื่อตอนเราตื่นกะว่าจะ
ออกไปเที่ยวข้างนอก แล้วก็รู้สึกวูบๆ
(มันมาอีกแล้วพลังงานลึกลับ)
มารู้สึกตัวอีกที่ก็ 6 โมงเย็นนั่งหน้าคอมซะแระ
ทำไปไม่รู้สึกตัวเลย........ ลึกลับจิงๆ
ก็อย่างที่บอกอะมันเหมือนมีอะไรมาควบคุม
ให้ทำอะไรไปโดยไม่รู้ตัว
เพื่อนๆคนไหนเจอ "พลังงานลึกลับ" แบบนี้
อย่ากังวลไปนะฮับ มันไม่มีอันตรายมากมาย
แค่จู่ๆตังหาย กะจู่ๆปวดตาเท่านั้นเอง T_T August 02 พรุ่งนี้..วันนี้คุณกำลังทำอะไร? คุณกำลังสร้างวันพรุ่งนี้... หรือคุณกำลังทำลายวันพรุ่งนี้... หรือคุณกำลังปล่อยให้พรุ่งนี้เหมือนวันนี้?
วันนี้คุณกำลังทำอะไร.. July 25 Fate..Fate is not something
forced onto you, nor is
it something one yields to.
Fate is something to be
carved with one's own hands...
If you believe in yourself,
you will break free from all
that binds you...
I hope to pass this message
on to as many people as I can... July 19 A D PART 2อะจะมาอธิบาย
ตอนที่สองของตูในหน้า Photos นะ
ตรงตอนฝัดฝั่ดอะ
จิโยะจังจะพูดว่า "บาสุ กาสุ บากุ ฮาสุ"
เป็นคำรัวของญี่ปุ่นแปลว่า "รถบัส แก๊ส ระเบิด" เด้อ
ใครพูดรัวเร็วๆได้ก็เก่งไม่แพ้คนญี่ปุ่นหละเน้อ
ส่วนตอน อย่าให้ฝันเลือนหาย
ที่โทโมะจังทำไปเพราะยังไม่ได้ทำตอนประถม
โทโมะจังอยากลองทำความฝันให้เป็นจริงซักครั้ง
....เลยมาทำตอนมัธยม เหอะๆๆ
ส่วนตอน วิ่ง 100 เมตร
8 ซม. คือขนาดหน้าอก =__="
ปล. คงจะมีบางคนกำลังพยายาม
พูด "บาสุ กาสุ บากุ ฮาสุ" อยู่บ้างหละน่า กั่กๆๆๆ July 09 Azumanga Daioh!!ตามนั้น ไปดูใน photo เอานะ
อ่านไม่ชัดก็เซฟลงเครื่องแล้วค่อยเปิดสิ!!
 อ๊ะนี่ http://www.djmaxkayo.co.kr/ เว็บเกมเพลง
ด้านขอบบนเว็บ มีเพลงให้ฟังด้วย เพราะดีนะ
(ยกเว้นเพลง 2 ปวดหู กรั่กๆๆ กร๊าก)
ไปหละ บาย
ปล. ถ้าชอบจะเอามาลงเพิ่มนะ เหอๆ
เพื่อสหายทั้งหลาย กั่กๆๆ |
|
|
